Kategoria: Uncategorized

  • Zmarł ks. dr Julian Kapłon

    Zmarł ks. dr Julian Kapłon

    Dzisiaj w nocy po długiej chorobie zmarł ks. dr Julian Kapłan nasz rodak. Ks. Julian przekroczył próg śmierci w 91 roku życia w 66 roku kapłaństwa.

    Wprowadzenie do Sanktuarium ciała ks. Juliana odbędzie się w piątek o 17.00 potem Parafialna Rada Duszpasterska poprowadzi różaniec o 18.00 będzie Msza Święta i czuwanie do 20.00. W sobotę czuwanie od godziny 10.00. Natomiast o 15.00 Msza Święta pogrzebowa pod przewodnictwem bp. Stanisława Salaterskiego.

    Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.

    ks. Julian Kapłon 1936 -2026

    Ks. dr Julian Zbigniew Kapłon urodził się 25 maja 1936 r. w Jodłowej jako syn Michała i Marii z domu Maguda. Egzamin dojrzałości zdał w 1954 r. w Jodłowej. Wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie.

    Po ukończeniu studiów filozoficzno–teologicznych w Instytucie Teologicznym w Tarnowie przyjął święcenia kapłańskie 26 czerwca 1960 r. w Tarnowie z rąk bp. Karola Pękali.
    Jako wikariusz pracował w parafiach: Poręba Radlna i Bystrzyca koło Sędziszowa, Radomyśl Wielki, Gromnik, Berest, Ocieka, Jodłowa (4 miesiące), Rajbrot.
    W diecezji szczecińskiej posługiwał w parafiach: Świnoujście (Chystusa Króla), Węgorzyno, Szczecin (Św. Józefa)
    Podjął się też pracy duszpasterskiej w Anglii (8 miesięcy).
    Od 1977 r. do 1990 r. posługiwał w Austrii w diecezji wiedeńskiej: Gaubitsch, Grossweikersdorf , Sitzendorf an der Schmida,
    Jako proboszcz posługiwał w Frauendorf , a później Neusiedl an der Zaya. W latach 1990-2010 proboszcz w parafiach diecezji Fulda w Niemczech: Hanau, Amoneburg – Rossdorf (1992 – 2009). Od 2009 r. do 2010 r. był kapelanem w Marienheim – Klinik w Bad Soden – Salmunster.
    W 2010 r. powrócił do Polski i zamieszkał w swojej rodzinnej Jodłowej. Podjął studia socjologiczne na KUL-u (1974-1977) zakończone pracą magisterską pt.: ,,Zwyczaje i praktyki religijne związane z weselem na przykładzie parafii Jodłowa”; studia w zakresie Pisma Świętego w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (1994-1997) ukończył pracą licencjacką pt.: ,,Obraz Boga miłosiernego w Psalmie 51” i pracą doktorską pt.: ,,Motywacja modlitwy w psalmach pokutnych” u ks. inf. Stanisława Grzybka. Na wydziale Nauk Historycznych i Społecznych UKW w Warszawie uzyskał tytuł doktora Nauk Humanistycznych i Społecznych w zakresie historii u promotora ks. prof. dr. hab. Józefa Mandziuka, po przedstawieniu i obronie pracy pt.: ,, Otto Schimek – dylematy nazizmu”.
    Był pasjonatem regionalizmu i historii. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji poświęconych swojemu regionowi, historii Kościoła i Europy m. in. serii ,,Kronika Wspomnień’’, ,,O św. Stanisławie BM i królu Bolesławie Szczodrym w Jodłowej i Ossiach’’, ,,Łaski Dzieciątka Jezus w Jodłowej’’, ,,Przydrożni świadkowie wiary i historii w Jodłowej i Dębowej’’ (III tomy), ,,Otto Schimek – dylematy nazizmu’’, ,,Legendy Europy. Irlandia’’ (język angielski, niemiecki i polski).

  • Zaproszenie

    Zaproszenie

    Zaproszenie na recital naszego pana organisty Filipa Przybyło. 18 czerwca 2026 o 19.30. w Tarnowie.
    Jak już informowaliśmy nasz młody organista zdobył I miejsce miejsce na XI Międzynarodowym Festiwalu Młodych Organistów w Opolu, który odbywał się w dniach od 28-29 maja 2026 r.

    FILIP dodatkowo zdobył wyróżnienie za najlepiej wykonany chorał. W konkursie wzięło udział 17 organistów m.in. z Wrocławia, Gliwic, Torunia, Opola, Lublina i z Tarnowa, a przewodniczącym jury był Moises Santiesteban Pupo organista tytularny z Hawany na Kubie oraz wykładowca Hochschule fur katholische Kirchenmusik & Musikpadagogik Regensburg.

    Pan Filip uczy się w klasie organów ks. dra Grzegorz Piekarza. W czwartek 18 czerwca można będzie wysłuchać koncertu na zakończenie nauki. ZAPRASZAMY.

  • Relikwie Carlo Acutisa

    Relikwie Carlo Acutisa

    Nasza Parafia św. Stanisława B i M przeżyła w niedzielę 7 czerwca podwójne święto. Do Sanktuarium zostały wprowadzone relikwie św. Carla Acutisa, a misjonarze Saletyni zakończyli renowację Misji Świętych.

    Misjonarze Saletyni wprowadzili do Sanktuarium Dzieciątka Jezus w Jodłowej relikwie św. Carlo Acutisa. Uroczystość powiązana była z zakończeniem renowacji Misji Świętych, które trwały od środy 3 czerwca.

    Ks. Proboszcz podkreślał, że obecność świętego w znaku relikwii jest w naszym Sanktuarium wielką radością. To tutaj nieustająco modlimy się za dzieci i młodych ludzi, wypraszając im szczególnie dar wiary. Relikwiarz jest darem fundacyjnym rodziców dzieci, które w tym roku przyjęły I Komunię Św., rodziców młodzieży, która przyjęła Sakrament Bierzmowania oraz indywidualnych ofiarodawców.

    Święty Carlo Acutis może być dla nas przykładem młodego człowieka, który zrozumiał, czym jest obecność Jezusa w życiu człowieka. Odkrywamy to szczególnie adorując Jezusa w każdy czwartek.

    Ks. Jan po przyjściu procesji przypomniał życiorys świętego, który zmarł na białaczkę w wieku zaledwie 15 lat. Urodził się w Londynie, gdzie jego rodzice mieszkali z powodów zawodowych. Gdy rodzina powróciła do Mediolanu, w wieku 7 lat rozpoczął praktykę codziennego uczestnictwa w Eucharystii oraz cotygodniowej spowiedzi świętej. Chciał upodobnić się do św. Franciszka, stąd jego częste wizyty w Asyżu. Postanowił również uczestniczyć codziennie we Mszy św. i przystępować do Komunii Św., aby żyć darem Jezusa Chrystusa. Był radosny i otwarty, chętnie pomagał innym. Pozostawił po sobie umiłowanie Eucharystii. Mówił o tym swoim kolegom i koleżankom. A kiedy słowa przestawały wystarczać, przygotował strony internetowe o cudach eucharystycznych i o świętych katolickich.

    Szpaler 15 chłopców i 15 dziewcząt witał procesję białymi kwiatami. Relikwie nieśli Patryk, Nikola i Kacper.

    Św. Carlo powtarzał, że Eucharystia jest autostradą do nieba, że to najprostsza droga do tego, by się można zbawić. Ten młody człowiek zrozumiał, czym jest bliskość Boga, czym jest sakrament bierzmowania, czym jest Eucharystia i komunia św. – Jest on dla nas wszystkich przykładem. Bo naszym chrześcijańskim powołaniem jest wychodzenie do ludzi i głoszenie Ewangelii. Naszym powołaniem jest, by nie wstydzić się Jezusa Chrystusa.

    Naszym zadaniem jest pokazywać, jak bardzo wiara przemienia życie. Dlatego prawdziwy uczeń Jezusa to ten, który potrafi powiedzieć wobec świata – kolegów i koleżanek – że jest człowiekiem wierzącym. O to modlimy się dla młodych ludzi w naszym Sanktuarium szczególnie każdego 25 dnia miesiąca.

    Od lipca zapraszamy wszystkich na szczególną modlitwę w pierwsze czwartki miesiąca, prowadzoną z młodymi i dla młodych w formie apelowych czuwań, w ramach Godziny Świętej. Już dzisiaj dziękujemy scholi i wszystkim, którzy swoją grą, śpiewem i modlitwą włączą się w tę modlitwę przy Jezusie ze św. Carlo Acutisem.

    Relikwie św. Carlo

  • Boże Ciało – uroczystość Obecności Boga

    Boże Ciało – uroczystość Obecności Boga

    «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki» (J 6, 51).

    Te słowa usłyszeliśmy podczas tej uroczystej Mszy Świętej. Trwa czas renowacji Misji a my w drugim dniu razem z Kościołem słuchamy Jezusa, który do nas kieruje swoje słowa. Nasz Pan wypowiedział je po cudownym rozmnożeniu chleba nad Jeziorem Galilejskim. Według ewangelisty Jana są one obietnicą zbawczego daru Eucharystii.
    Słowa Chrystusa wypowiedziane w synagodze w Kafarnaum są dopełnieniem proroctw, a równocześnie zapowiedzią, która znalazła spełnienie w czasie Ostatniej Wieczerzy i trwa aż do dziś.
    Wiemy, że słowa wypowiedziane wówczas przez Chrystusa stały się dla słuchaczy i dla samych apostołów trudną próbą wiary.
    Ale nie sposób też zapomnieć zdecydowanego wyznania wiary Szymona Piotra, który zawołał: «Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga» (J 6, 68-69). Te same uczucia przenikają nas dzisiaj, gdy przeżywamy święty czas odnowy Misji.

    Procesja Bożego Ciała, którą poszliśmy była publicznym wyznaniem wiary, że Chrystus nie należy jedynie do wnętrza naszego Sanktuarium. On chce przechodzić drogami ludzkiego życia: przez nasze domy, rodziny, urzędy, szkoły, sklepy – miejsca codziennego życia i pracy. Szuka każdego, szczególnie zagubionych i zranionych.
    Niesiony przez centrum Jodłowej w kapłańskich dłoniach Jezus przypomniał nam, tę prawdę, którą jako wspólnota parafialna rozważamy i strzeżemy: że Bóg stał się człowiekiem, że pozostał z nami w Eucharystycznej Obecności i rozbił namiot( tabernakulum) pośród swojego ludu. On wciąż idzie w historii naszego życia.

    On jest naszą Mocą! On jest naszym Życiem! On jest naszym pokojem! On jest naszym Ratunkiem! o tych prawdach przypominały nam Uczniom-Misjonarzom nasze ołtarze.

    Dziękujemy wszystkim za wykonanie pięknych ołtarzy.

  • Oświadczenie Komisji Wychowania Katolickiego KEP

    Oświadczenie Komisji Wychowania Katolickiego KEP

    Seksualność człowieka powinna być ukazywana w perspektywie prorodzinnej, a nie wyłącznie jako indywidualny aspekt zdrowia. Należy ją przedstawiać w kontekście miłości małżeńskiej, odpowiedzialności i życia rodzinnego – czytamy w oświadczeniu Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wobec propozycji podstawy programowej przedmiotu „Edukacja zdrowotna”.

    Komisja Wychowania Katolickiego KEP wydała oświadczenie w związku z informacją Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 maja br., zgodnie z którą „Edukacja zdrowotna” od 1 września 2026 roku będzie przedmiotem obowiązkowym, a zajęcia dotyczące wychowania seksualnego pozostaną nieobowiązkowe.

    Komisja przypomina, że „Kościół nie jest i nigdy nie był przeciwny wychowaniu dzieci i młodzieży w duchu troski o zdrowie własne oraz innych osób”. Przyznaje, że w proponowanej przez MEN podstawie programowej przedmiotu „Edukacja zdrowotna” znajduje się wiele wartościowych treści, dotyczących m.in. troski o zdrowie fizyczne, higieny psychicznej czy rozpoznawania zagrożeń. Wskazuje jednak, że pojawiają się w nim także zagadnienia, które „naruszają nadrzędną rolę małżeństwa i rodziny w życiu społecznym, chronioną również przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej”.

    Członkowie Komisji podkreślają w oświadczeniu, że „seksualność człowieka powinna być ukazywana w perspektywie prorodzinnej, a nie wyłącznie jako indywidualny aspekt zdrowia”. Wskazują, że należy ją przedstawiać w kontekście miłości małżeńskiej, odpowiedzialności i życia rodzinnego, podkreślając wartość oraz piękno rodziny.

    BP KEP

    Publikujemy pełny tekst oświadczenia:

    Oświadczenie
    Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wobec propozycji podstawy programowej przedmiotu „Edukacja zdrowotna”

    W związku z informacją Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 maja br., zgodnie z którą „Edukacja zdrowotna” od 1 września 2026 r. będzie przedmiotem obowiązkowym, a zajęcia dotyczące wychowania seksualnego pozostaną nieobowiązkowe, Komisja Wychowania Katolickiego KEP po raz kolejny przypomina i apeluje:

    1. Kościół nie jest i nigdy nie był przeciwny wychowaniu dzieci i młodzieży w duchu troski o zdrowie własne oraz innych osób. Od zawsze podkreśla, że należy dbać o zdrowie, ponieważ życie jest darem Boga, a ciało człowieka stanowi świątynię Ducha Świętego. Wyrazem tej troski są liczne działania podejmowane na rzecz profilaktyki, ochrony zdrowia i leczenia. W proponowanej przez MEN podstawie programowej przedmiotu „Edukacja zdrowotna” znajduje się wiele wartościowych treści, dotyczących m.in. troski o zdrowie fizyczne, higieny psychicznej czy rozpoznawania zagrożeń. Jednocześnie pojawiają się w niej także zagadnienia, które naruszają nadrzędną rolę małżeństwa i rodziny w życiu społecznym, chronioną również przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej.

    2. Kościół opiera swoje nauczanie dotyczące małżeństwa i rodziny na głębokich fundamentach antropologicznych i teologicznych. Małżeństwo i rodzina są wpisane w stwórczy zamysł Boga wobec człowieka. Istotą małżeństwa jest przysięga kobiety i mężczyzny, którzy wobec Boga i ludzi ślubują sobie miłość, wierność, uczciwość małżeńską oraz że się nie opuszczą aż do śmierci. Szczególnym darem i wartością małżeństwa są dzieci, dzięki którym małżeństwo staje się rodziną. Dlatego należy podkreślać, że rodzina jest największym skarbem człowieka, a troska o jej dobro i ukazywanie jej piękna stanowią ważne zadanie społeczne. Rodzina jest bowiem „wspólnotą życia i miłości”, fundamentem społeczeństwa oraz „pierwszą szkołą cnót społecznych”, jak nauczał św. Jan Paweł II.

    3. Samo wyłączenie edukacji seksualnej z obowiązkowych treści nie rozwiązuje problemu, ponieważ zastrzeżenia dotyczą nie tylko tego obszaru wychowania, ale całej wizji człowieka, małżeństwa i rodziny. Chodzi o podważanie wizji wychowania opartej na prymacie małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety oraz rodziny jako wspólnoty matki, ojca i dzieci. Seksualność człowieka powinna być ukazywana w perspektywie prorodzinnej, a nie wyłącznie jako indywidualny aspekt zdrowia. Należy ją przedstawiać w kontekście miłości małżeńskiej, odpowiedzialności i życia rodzinnego, podkreślając wartość oraz piękno rodziny. Odejście od takiej wizji prowadzi do poważnych konsekwencji społecznych i rodzinnych – pogłębiania kryzysu demograficznego, wzrostu liczby rozwodów i cierpienia dzieci, problemów zdrowotnych, a w szerszej perspektywie także osłabienia narodu i państwa.

    Bp Wojciech Osial
    Przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP

    Warszawa, 27 maja 2026 r.

  • RENOWACJA MISJI ŚWIĘTYCH

    RENOWACJA MISJI ŚWIĘTYCH

    03 – 07 czerwca 2026
    PROGRAM RENOWACJI MISJI ŚWIĘTYCH

    Zbliżcie się moje dzieci, nie bójcie się…
    z orędzia Matki Bożej z La Salette

    3 czerwca – Dzień Rozpoczęcia Renowacji
    18.00 – Msza Święta i nabożeństwo czerwcowe

    Czy dobrze się modlicie, moje dzieci ?
    WARTOŚĆ MODLITWY

    4 czerwca – UROCZYSTOSĆ BOŻEGO CIAŁA
    7.00 – Msza św. z nauką misyjną
    7.00 – Msza św. z nauką misyjną (Dębowa)
    7.30 – Msza św. z nauką misyjną (Wisowa)
    9.00 – MSZA ŚW. Z PROCESJĄ DO CZTERECH OŁTARZY
    16.00 – Msza św. z nauką misyjną  
    20.00 – Wieczór Uwielbienia

    … to właśnie czyni ciężkim ramię mojego Syna …
    WARTOŚĆ NAWRÓCENIA I POJEDNANIA

    5 czerwca – Piątek ( 1 piątek)
    7.00 – Msza św. z nauką misyjną
    9.00 – Msza św. z nauką misyjną (Dębowa)
    15.30 – Msza św. z nauką misyjną (Wisowa)
    18.00 – Msza św. z nauką misyjną
    20.00 – Apel Maryjny z nabożeństwem do Serca Jezusa

    SAKRAMENT POKUTY:
    7.30-8.30; 17.00-18.00
    odwiedziny chorych:
    Jodłowa od 9.00, Dębowa od 10.00, Wisowa od 14.00

    Jeżeli się nawrócą …
    WARTOŚĆ SAKRAMENTÓW ŚWIĘTYCH

    6 czerwca (1 sobota)
    7.00 – Msza św. z nauką misyjną
    12.00 – Msza św. z nauką misyjną dla chorych i starszych połączona z Sakramentem Namaszczenia i błogosławieństwem Lurdzkim.
    18.00 – Msza św. z nauką misyjną
    20.00 – Apel Maryjny z nabożeństwem pierwszosobotnim o umocnienie wiary. (zmiana tajemnic żywego Różańca)

    A więc moje dzieci … ogłoście to całemu światu
    WARTOŚĆ ŚWIADECTWA

    7 czerwca – niedziela
    Msze Święte na zakończenie Misji Świętych z uroczystym błogosławieństwem misyjnym i odpustem zupełnym.
    Jodłowa:
    Sanktuarium Dzieciątka Jezus:
    7.00; 9.00
    11.00 Uroczysta Msza Św. z wprowadzeniem do parafii relikwii Św. Carlo Acutisa.
    Kościół Zabytkowy – 16.00
    Dębowa – Kaplica Niepokalanego Poczęcia NMP – 8.00
    Jodłowa- Wisowa – Kaplica Miłosierdzia Bożego – 9.45

    Na Renowacje zapraszają
    duszpasterze parafii – ks. Proboszcz i ks. Jan
    oraz kapłani misjonarze – ks. Wiesław i ks. Maciej (Misjonarze Saletyni)

  • Wielki Piątek

    Wielki Piątek

    Trwa świętowanie najważniejszego momentu historii. Przeżywamy przejście naszego Pana z tego świata do Ojca. Bóg-Człowiek w swoim „ciele i krwi, duszy i Bóstwie” na nowo oddaje człowieka Bogu i przywraca nam godność królewskich dzieci. Mamy więc święto, ale jeszcze nie czas na radość. Nadeszła godzina mroku. Jezus zanurza się w śmierć, wobec której stajemy porażeni. Wielkopiątkowa Liturgia Męki Pańskiej rozpoczęła się w
    głębokim milczeniu.
    Ks. Jan przypomniał nam o bliskości Boga – którą możemy odkrywać i przeżywać w czasie każdej Komunii Świętej. Jeśli będziemy zamknięci, MIŁOŚĆ, która chce być blisko pozostanie bezbronna wobec naszej wolności, niepokojąc swą obecnością zamknięte serce.
    Liturgia słowa ukazała nam przede wszystkim Janowy opis Męki, a w nim paradoks – Skazaniec jest w istocie Panem sytuacji. Ludzie robią z Nim, co chcą, tylko dlatego, że dobrowolnie oddał
    się w ich ręce. Jego postawa tchnie łagodną stanowczością: Tak, jestem królem. W rezultacie narzędzie tortury staje się podwyższeniem, z którego Jezus przyciąga wszystkich do przebitego serca mocą największego argumentu miłości. Kończąca tę część celebracji modlitwa powszechna również ogarniała wszystkich ludzi: różnego rodzaju „strapionych i cierpiących”.

    Módlmy się, najmilsi, do Boga Ojca wszechmogącego, aby oczyścił świat z wszelkich błędów, odwrócił od nas choroby, głód oddalił, otworzył więzienia, rozerwał kajdany, raczył dać
    bezpieczeństwo i szczęśliwy powrót podróżującym, zdrowie chorym, a umierających obdarzył zbawieniem.


    Adoracja wizerunku Ukrzyżowanego to dotkanie ran, w których jest nasze zdrowie. Tego dnia nie odprawiamy Eucharystii,
    uczty Godów Baranka – zabrano Pana Młodego. Jednak otrzymujemy Go w sakramencie.


    Modlitwa po Komunii przypomina, że nawet dziś nie koncentrujemy się na samej tylko Męce:
    Wszechmogący, wieczny Boże, Ty nam dałeś nowe życie przez błogosławioną śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, zachowaj w nas dzieło swojego miłosierdzia i spraw, abyśmy przez udział w tym misterium żyli zawsze dla Ciebie… Nie wspominamy śmierci bohatera z dawnych czasów. Rozpamiętujemy zwycięstwo Miłości, której śmierć nie była w stanie zatrzymać.

    Potem nastąpił wzruszający moment namaszczenia figury i przeniesienie do kaplicy Grobu Pańskiego. Dziękujemy mieszkańcom Biedoszyc, Podlesia i Potoków za ofiary i wykonanie kaplicy.

    Ksiądz Proboszcz po złożeniu w kaplicy Najświętszego Sakramentu wypowiedział pełne ufności słowa: Panie Jezu Chryste, nasze zmartwychwstanie i życie, podźwignij nas z grobu grzechów,
    nawiedź i napełnij duchową mocą.

    Pozostaje już tylko zapatrzeć się w Tego, którego żeśmy przebili, a który nie pamięta złego. Przy Grobie czuwa cała wspólnota, ale szczególnie dziękujemy LSO DSM, Druhom Strażakom oraz Harcerzom.

  • Wielki Czwartek

    Wielki Czwartek

    Liturgia daje nam możliwość bycia obecnymi w zbawczych wydarzeniach. I oto w Wielki Czwartek stajemy w Wieczerniku. To właśnie dziś jest „święty dzień, w którym nasz Pan Jezus Chrystus został za nas wydany” (modlitwa eucharystyczna). Każda Eucharystia uobecnia Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa. W każdej słyszymy te błogosławione słowa: „To jest Ciało Moje (…) To jest Krew Moja”. W Wielki Czwartek słyszymy słowa: „w dzień przed męką za zbawienie nasze i całego świata, to jest dzisiaj, wziął chleb…” (modlitwa eucharystyczna). To jest dzisiaj. Dzisiaj Jezus jest z nami w Wieczerniku. To nam dzisiaj myje nogi. To dla nas dzisiaj łamie chleb, który jest Jego Ciałem. Dlatego Kościół modli się podczas liturgii Wieczerzy Pańskiej: „Daj nam godnie uczestniczyć w świętych obrzędach, ilekroć bowiem sprawujemy pamiątkę ofiary Chrystusa, spełnia się dzieło naszego odkupienia” (modlitwa nad darami).
    Dziękujemy za wspólny dar modlitwy

    Śpiew Betanii w czasie adoracji w Ciemnicy.

    Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom z Dębowej, które z wielkim zaangażowaniem, poświęconym czasem i sercem podjęły się przygotowania kaplicy Ciemnicy. Dzięki Wam nasza wspólnota może przeżywać ten święty czas modlitwy w odpowiednio przygotowanej przestrzeni. Pięknie i z ogromną klasą.

    Bóg zapłać za Waszą pomoc, trud i wspólne dobro!

  • Niedziela Palmowa

    Niedziela Palmowa

    Zakończył się już czas oczekiwania – czterdziestodniowy post, teraz wkraczamy już w tajemnicę zbawienia – misterium paschalne. Dzisiejsza niedziela rozpoczyna dla nas szczególny Wielki Tydzień. Nadszedł czas, by za Jezusem wejść do Jerozolimy. Liturgia pozwala nam uczestniczyć w tej tajemnicy. W niej możemy się odrodzić, odnaleźć miłość i nadzieję.

    To tajemnica, bo jak można ją zrozumieć:
    nieskończony Bóg stał się skończonym człowiekiem,
    rozważamy ją wciąż w naszym Sanktuarium.
    Jezus uniżył się jako Dziecię witany przez ubogich pasterzy,
    Dziś Król przybywa na osiołku, a później pozwoli na kpiny z siebie, na szyderstwa, bicie, niesprawiedliwy sąd, skazanie na okrutną śmierć, a w tym wszystkim na wielką samotność.
    Jednak czyni to wszystko – z miłości do każdego z nas.
    On słyszy nasze błagalne: Hosanna… Zbaw nas. Z palmami w ręku idziemy za naszym Panem.
    Dziękujemy za piękne palmy, wszystkim za udział w dzisiejszej uroczystości.

    Zobacz więcej zdjęć w galerii.

  • Parafialna Droga Krzyżowa

    Parafialna Droga Krzyżowa

    Parafialna Droga Krzyżowa

    27 marca w piątek po Mszy Świętej o 15.00 podjęliśmy krzyż na własne ramiona i duchowo przeszliśmy drogę Krzyżową. Trasa biegła tym razem przez nase serca i wspólnoty, które na codzień tworzą rzeczywistość naszej Parafii.
    Bardzo dziękujemy za piękne odczytanie tekstów rozważań, dziękujemy naszej scholi za piękny śpiew. Poniżej czytający i podnoszący Krzyż. Dziękujemy.

    I Stacja – ks. Proboszcz
    krzyż podjęli ministranci
    II Stacja – p. Małgorzata Kępowicz
    krzyż podjęła Parafialna Rada Duszpasterska i Gospodarcza
    III Stacja – p. Piotr Marcinek
    krzyż podjęli lektorzy
    IV stacja – p. Wioletta Wiatr
    krzyż podjęli ojcowie
    V stacja – ks. Jan
    krzyż podjęli Druhowie Strażacy
    VI stacja – p. Anna Kapłon
    krzyż podjęła DSM
    VII stacja p. Danuta Głaz
    krzyż podjęły Róże Różańcowe żeńskie
    VIII stacja p . Jadwiga Szpak
    krzyż podjęli mieszkańcy Dębowej
    IX stacja p. Anna Drąg
    krzyż podjęła Akcja Katolicka
    X stacja p. Alicja Liszka
    krzyż podjęli mieszkańcy Wisowej
    XI stacja Dominika Jędrzejczyk i Dawid Warzecha
    krzyż podjęli kandydaci bierzmowani
    XII stacja p. Milena Górka
    krzyż podjęli harcerze i zuchy
    XIII stacja p. Lidia Składanowska
    krzyż podjął Parafialny Zespół Caritas i Róże Różańcowe Męskie
    XIV stacja p. Anna Muszyńska
    krzyż podjęli Nuczyciele

    Niech Bóg wynagrodzi trud odwagę i zaangażowanie.